สวัสดีปัตตะโชติ – Pattachote 1st time

ก่อนหน้านี้พยายามใช้ปัตตะโชติมาครั้งนึง เมื่อประมาณสามปีที่แล้ว สมัยที่ยังไม่คล่อง Colemak เลยด้วยซำ้
จากการสำรวจจากบทความต่างๆ พบว่าเลยเอ๊าทนี้ (หาตัวการันตไม่เจอโว้ย) มีมานานกว่าที่คิดไว้
ปัตตะโชติ (Pattachote) มีมาตั้งแต่ปี ๒๕๐๙ อายุนับได้ ๕๐ ปีพอดี (ทำไมเรียงเลขไทยแปลกๆ)
เป็นแป้นพิมพที่พัฒนาให้พิมพไทยได้ประสิทธิภาพกว่าเกตุมณี ดูได้จากการวางตัวอักษรที่ตัวที่ถูกใช้บ่อยจะอยู่ใกล้แป้นเหย้า (Home Row)
และไม่ไปกระจุกตัวกันแถวๆ นิ้วก้อยมึอขวามากเกินไป แต่เลย์เอาท์นี้ (เจอการันต์แล้ว) ก็เสื่อมความนิยมลงไปหลังจากที่เกตุมณีไดัมาตรฐาน มอก. ๖๒๐ (TIS-620) นับว่าเจอชะตากรรมเดียวกับ Dvorak หรืออาจแย่กว่านั้นอีก ถึงวันน้ีรู้จักคนใช้ปัตตะโชติแค่สองคนเอง

เหตุผลที่จะลองดูอีกครั้ง เพราะไม่ค่อยไดัพิมพ์ไทยเยอะๆ ในเวลางานแล้ว และทุกวันนี้ก็พิมพ์สัมผัสไทยไม่คล่องเท่าเดิม ต้องก้มมองตลอด
อีกอย่างคือ เก็บข้อมูลเผื่อว่าจะได้ออกแบบเลย์เอาท์ใหม่ซะเลย มีนามสกุลอยู่ในคอมทุกเครื่อง เท่โคตรๆ

บทความนี้ใช้เวลาพิมพ์ทั้งหมด 2 Pomodoros นับเป็นห้าสิบนาที นับเป็น Character/Min ได้ยังไม่ถืง ๒๐ ตัวต่อนาที

Comments